De Weg

Ik ontving deze week van iemand het volgende gedicht, wat mij bijzonder heeft getroffen en ik als een persoonlijk gebed naar God wil uitspreken:
Van de reis die achter mij ligt
wil ik alleen het geode onthouden
Van de reis die voor mij ligt
wil ik het mooiste hopen

Het enige houvast

Wanneer je niet meer bidden kunt,
en alles in je hart lijkt dood;
wanneer je staat op ‘t dode punt,
en niemand weet iets van je nood,
Wanneer je zoekt naar houvast,
want God lijkt soms zo eindloos ver -
Wanneer je moedeloos torst je last,
en aan je hemel blinkt geen ster,
Wanneer de liefste mens ontviel,
wanneer God vroeg je mooist bezit,
Luister dan maar - en wacht - en kniel:
‘t Is Gods Geest zelf,Die voor je bidt. 

(Gedicht van Nel Benschop)

Levend Bronwater

Geplaatst: Za mei 07, 2005 11:04    Onderwerp: Levend bronwater
Levend Bronwater Toen Izak ´t water aan de lippen stond, trok hij naar ´t Filistijnse land. Brodeloos zijn maag en dorstig was zijn mond, verzilt de waterkant. Maar diep beneden, in een niemendal, stuitte zijn staf op ronde stenen randen: stokoude, door Abraham ontgonnen waterwel. Het water liep tussen zijn tanden.